رسیدن: 23.04.2012 ؛ نشر : 24.04.2012

پوهنمل محمود نظری

 

دپوهاند زیار په شعر کې طنزی توکې

 

دریمه برخه

 

د زیار صاحب د طنز بله برخه د ژویو او انسانانو تر منځ مقاسیوی ( پرتله يې) لنډ شعرونه دی .

زیار صاحب غیر انساني موجوداتو ته له انسانانو له خوا ورکړ شوی سمبولونه د نن ورځي انسانی رتبو سره پرتله کړی دی.

په دې ډول طنز کې لیکوال یو سمبولیک ژوی لکه خر ( کم عقل)؛ ګیدره ( مکار ) ؛کوتره(سوله) ملاچرګګ او چرګ( متقی) ... څخه کار اخلي، چې لوستونکي له حیواني سمبول څخه پوهیږي چې د لیکونکي موخه څه ده

 

ږيره- برېت

نه هر ږيرور مرتجع دی

او نه هر برېتور مترقي...

که نه،

هسې خو،

وزه هم ږيره لري او پيشو هم برېت!!؟

***

 

سړيتوب

نه په ډېرو اذانو دی

اونه په ډېرو سجدو...

که نه، هسې خو:

چرگ هم ډېر اذانونه کوي

او ملاچرگک هم ډېرې سجدې!!؟

***

 

پوهاند او پيلسوپ

نه له تشو خبرو څه جوړېږي

او نه له تشو چورتونو...

که نه، توتي به پوهاند وای

او پيلمرغ به هم پيلسوپ!

***

 

تشې پېښې

په تشو پېښو نه وينا زده کېږي،

او نه کار...

که نه،

تر توتي به بل ژبور نه وای

او تر بيزو به بل کاريگر!!!؟

***

مشري

مشري په لوی زړه ده

نه په لويه تنه،

که نه،

پيل به د ځنگل پاچا وای،

نه زمری!!؟

***

 

شرافت او سياست

که شرافت په زړورۍ وای

او سياست په زرنگۍ...

نوبه،

تر لېوه بل شرافتمن نه وای

او تر گيدړه بل سياستمدار!!؟

***

 

وسله(ازاد شعر)

که وسلې څوک له ډاروخطره ژغورلای،

نو شيشگي، شکاڼه به ولې

ورځ په غار کې تېرولای

او تورتمه توره شپه به،

په غلا ښکار پسې وتلای!!؟

***

 

زغم و ځېل

که بې خرته زغم و ځېل

سړيتوب گڼل کېدلای...

نو به ولې په نړۍ کې

خره ته خر ويل کېدلای!!؟

باز و کوتره

که زور و ازار ښه گڼل کېدای

نو،

باز به د سولې سېمبول وای،

نه کوتره!!؟

***

 

پياز و بادرنگ

ډېر په پرده کې بې پردې دي

او ډېر بې پردې په پرده کې...

که نه،

ولې به:

پياز دومره بوين وای،

او بادرنگ دومره بې بويه!!؟