02.12-2015

سید عبدالقدوس سید

در سوگ اسماعیل اکبر

 

 خبر در گذشت زود هنگام  اسماعیل اکبر، سیاست مدار ناترس ، نویسنده ،  و شخصیت انساندوست   موجب تالم  خاطر همه گان گردید .

اکبر، سیمای ماندگار تاریخ،  ستارهٔ  سرزمین طوفان زده ما ، صدای یک نسل روشنفکر،  انسان فروتن  با تأملات  هوشمند و اخگری تابناکی بود  که پاک و درویشانه و عاری از تظاهر و تفاخر زیست . عمل جلوه گاه  عقیدهٔ او بود. هم مبارزات روشنگرانه اش و هم نمایش بی پردهٔ واقعیت های سیاسی و تاریخی او را  در جایگاه جلیل انسانی قرار میدهد .   اکبر،  تا آخر عمر به عنوان یک روشنفکر خلاق الگوی صداقت و شهامت منتقد  سیاسی  و ادبی   باقی ماند .  سیما و سجایای او به عنوان   یک نویسندهٔ متعهد  ستودنی است – او هرگز سخن ، قلم و اآن قیمتی جوهر کلامش را در پای زورمندان ، اشرافیت جنگی و جهادی و تندیس های دغل فرو نریخت .

  شناخت ما به سالهای ۱۳۴۷ خ  بر میگردد  که دوست  همرزم ورجاوند مان عبدالستار شکوری (بعد ها جنرال اردو) همدیار زنده یاد اکبر، او را به سازمان سیاسی دموکراتیکی  که شماری از  نظامیان جوان  در آن برهه با فعالیت مستقلانه  و مخفی  به نام  « شاهین » پی افگنده بودیم، معرفی کرد .                                               

اکبر، بعد از نخستین انشعاب  « شاهین » در سال۱۳۵۱ مبارزاتش را در صف « محفل انتظار» تحت رهبری روان شاد محمد طاهر بدخشی  و سپس در رهبری  سازمانی   به نام  « سفزا »  در مسیر شهر آرزوهایش   بر بساط گستردهٔ مردم  در شمال  کشور تاخت  تا آنها را بیدار کند و به خود آرد . 

اکبر در  کوره راه های متلاطم  از تلاش های روشنگرانه  و بیدار گرانه ، سازنده گی وهمبسته گی  گرفته ، تا جنگ چریکی  و تا  قید و زنجیرهای  زندان تلاش های انسانی اش را  استمرار بخشید . در فاصله سالهای ۱۳۶۳و ۱۳۶۴ وارد ایتلاف با  حزب دموکراتیک خلق گردیده   و تا آخر عمر با قلم تاریخ و طغیان نوشتاری به مقابلهٔ پلیدی ها شتافته و درد های گستردهٔ جامعه را فریاد زد. هیولای مرگ او را  ربود  اما در آثار و نگاشته های سه دههٔ  او  چنان  صداقتی  نسبت به انساندوستی ، ترقی و رفاه همه گانی   نهفته است  و چنان چراغی فرا راه نسل های بعدی روشن کرده است که او را زندهٔ جاودان نگهمیدارد.  او در دیدگاه  نسل آگاه امروز و فردا  در سطر سطر آثار و نوشته هایش  نفس میکشد .                   «به هر بهار بر آرد گلی ز بوستان سر - گلی برفت که ناید به صد بهار دیگر«.

درگذشت  اندوهناک او را به خانواده  جلیل القدر ، بانو شهر زاد اکبر  و  فرزندان دیگرش،   و دوستان و فرهنگیان کشور  تسلیت گفته  خویشتن را در این اندوه سهیم دانسته ،  روح آن راد مرد نستوه و روشنگر را پیوسته شادمان می خواهیم .